Woordloos
Soms heeft mijn mond geen woorden.
Blijven letters sprakeloos liggen op mijn tong.
Losse klanken die op zichzelf niks betekenen.
Verhalen hinderen de werkelijkheid.
Miss. Blue Sky.
Dag
Op een morgen, klopt de dag aan mijn deur.
Zonder te vragen stroomt ze zo over de drempel.
Wordt het geen hoogtijd, om moedig het tij te keren?
Sprak de dag op hoge toon.
Ik zou wel willen maar ik pas niet meer in mijn leven.
Als een personage ben ik eruit geschreven.
Angst spartelt aan mijn voeten.
Spoedig wordt alles te krap.
Barst ik, om op te lossen in het heelal.
Stukjes leven vliegen lichtjaren lang.
Opnieuw moed te vergaren.
Voor die ene dag.
Gisteren klopte de dag aan mijn deur.
Ik zei, nee vandaag wil ik geen gezeur.
Moedig stapte ik over de drempel.
Schudde de angst van me af.
Nam mijn pen, en schreef mijn verhaal eindelijk af.
Miss blue sky.
De lijn
Vandaag ben ik een lijn.
Strak en zelfzeker kruip ik over het papier.
Slechts een halve millimeter dik,
sta ik scherp in de leegte.
Geef betekenis,
enkel door daar te staan.
Eerst was ik daar nog niet.
Zat ik te wachten in een vulling op mijn moment.
Tot een hand de pen nam,
ergens ver weg, onderin een tas.
Wat onzeker kroop ik naar beneden.
Een blanco leegte dat me met open armen opwachtte.
Onuitwisbaar,
blinkend zwart,
Rol ik over het papier.
Ik neem de ruimte,
vul het blad met mijn zwart.
Klopt de lijn niet met wat je bedoelde,
dan verdwijnt het papier in de prullenmand.
Maar de lijn is de lijn.
Voor altijd.
Langzaam zal het papier vergaan,
samen met de andere vergeten papieren.
Maar een lijn blijft een lijn.
Miss. Blue Sky.
What’s in
Een sinaasappel,
mooi rond, fris oranje zoals ze horen te zijn.
Al weken ligt ze te glanzen in de fruitschaal
Tot ik me niet langer kan beheersen.
Ik snuffel, duw gretig mijn nagel in de schil.
Ze geeft niet mee
Het fris oranje is dor, stug, meedogenloos,
het vruchtvlees taai en droog
Rot van binnen naar buiten,
haar onschuld verloren.
Mijn zucht naar zoet is bitter.
Te lang gewacht misschien?
Het moment gemist.
Timing is everything.
Miss. Blue Sky
Op
Het ventiel is er weer uitgetrokken.
De rek is eruit.
Vel dat als een vacuüm getrokken verpakking rond mijn ik zit.
De pijn verraadt het beest dat los is.
Het mormel knaagt aan mijn botten,
likt aan mijn hart.
Ogen die de wereld enkel blur aanschouwen.
Leeggelopen moed.
Mijn hoofd zoemt als een testbeeld.
Een sluipend gif dooft het licht.
Niet gaan liggen.
Ook ik zal in de lente ontknoppen,
als een rups uit mijn versleten pak kruipen.
De grijze lucht wordt helder.
Mijn gezicht in de wind,
blaast al het stof uit mijn gedachten.
Nog een paar weken,
en de kleur komt terug.
De tijd stopt het slopen.
Mijn geduld is op.
Miss. Blue sky
Sublimate
Toen wilde ik worden.
Nu wil ik zijn.
Spoel verlangen.
Zuiver willen.
Verzuip teveel.
Miss. Blue Sky.
Trui
Mijn trui past niet meer,
hij zit te strak.
Ik krijg geen lucht,
de grens plakt tegen mijn vel.
Te ruim gegeven, te klein mijn hoofd.
Ik trek hem uit tot er enkel een draad overblijft.
Pak mijn pennen en denk na over de maat.
Hoeveel ruimte heb ik nodig?
Maak hem maar lekker wijd.
Zodat al mijn dromen warm tegen me aan kruipen.
De lucht krijgt weer zuurstof.
De dagen weer uren.
Tevreden kijk ik in de spiegel, mijn nieuwe trui past me als gegoten.
Nee, geeft ruimte.
Nee, doet pijn.
Hopelijk wordt deze trui niet te klein.
Miss. Blue Sky.
Boekhouding
Elke halte is dichterbij.
De bestemming onbekend.
Wiebel met mijn benen.
Trek een pluisje van mijn trui.
Wanneer mag ik binnen,
om buiten niks wijzer te zijn.
De uren dat ik wacht.
Verveelde mensen.
Het vreet zich een weg naar binnen.
Blijven luisteren terwijl je allang weet wat er gezegd zal worden.
Lege stoelen.
Niemand praat.
Ik moet mezelf resetten.
Miss. Blue sky.
Wolkje
De appel hangt aan de boom
Een wolkje zo wit, fragiel is mijn droom
Als de appel valt
Wie wil hem vangen?
Zou het mogen
Kunnen
Zijn
Bleke wangen, moedig rood.
Hoe stiller het werd
Zo luid het roepen
Zand wordt modder
Vloeibaar in beweging
Een deur klapt dicht
Het is donker
Licht kruipt onder het spleetje door
Het leek uit het niks te komen
Rijpe vruchten die vallen
Neem me aan.
Miss. Blue sky.
