Recensies Wolf, wolf, hoe laat is het?

Eerste indruk, Saskia Imbert.

‘Wolf, Wolf, hoe laat is het?’ viel me meteen op door de mooie vormgeving.
Ik ben heel benieuwd naar dit debuut van Hanneke Van De Kerkhof. De poëtische schrijfstijl op de eerste pagina’s spreekt me alvast aan!
Binnenkort volgt mijn recensie bij Perfecte Buren (Boeken Café Perfecte Buren)
De trailer voor dit boek is ook al zo mooi…

Ja, vormgeving, iets wat ik zelf heel belangrijk vindt. Een boek is zoveel meer dan letters op papier. Ja ik kauw graag op details en dan is het zo leuk als dat wordt gezien dank je

Saskia Imbert

en natuurlijk

Reinardus van Ewijk

voor jou eeuwige geduld.

Resensie door Hanneke Tintor-centi

Loes de Haan, is het hoofdpersonage in Wolf wolf hoe laat is het. Loes is onzeker en ze is een dromer. Haar gedachten en gevoelens fladderen alle kanten op. Na de scheiding van haar ouders, blijft ze bij haar moeder en gaat soms in het weekend naar haar vader. Op school wordt Loes gepest en feitelijk is de stille Arend haar enige vriend. Wanneer Loes en Arend op een dag naar het bos gaan, worden ze geconfronteerd met een wolf. Loes zal Wolf nog vele keren tegenkomen.

Een bezoek aan een gynaecoloog brengt aan het licht dat Loes aan een eetstoornis lijdt, hetgeen haar onderontwikkelde lichaamsbouw verklaart. Een gedwongen opname dreigt als ze niet gaat eten. Met moeite en begeleiding weet zij haar eetstoornis te bedwingen.

“In een kring staan ze om me heen, te dicht, ik voel hun adem op mijn huid, voel de honger naar bloed. Ik zoek met mijn blik naar hulp, maar de anderen die niet rond me staan kijken naar de grond alsof ze elke tegel in detail willen ontleden.”

Op zekere dag ontmoet Loes meneer Boom. Hij woont in een boomhut in het bos, waar hij

prachtige houten beelden maakt. Meneer Boom schenkt haar een, speciaal voor haar gemaakt, beeldje en zegt haar dat ze kan zijn wie ze wil zijn en zich niets moet aantrekken van wat anderen van haar denken. Loes ontdekt haar eigen creativiteit wanneer ze een fototoestel van haar vader krijgt. Wanneer ze haar foto’s aan Arend en meneer Boom toont, reageren die enorm enthousiast en adviseren haar naar de academie te gaan. Zij weten haar te overreden de opendeurdag van de academie te bezoeken waar enthousiast wordt gereageerd op haar werk. Loes schrijft zich in. Ze blijft echter last houden van haar onzekerheid en diverse lichamelijke klachten. Daarnaast heeft Loes het moeilijk met haar gevoelens voor Arend, zeker wanneer ze Ton ontmoet.

“We zitten zwijgend naast elkaar, zijn woorden zingen door mijn lichaam. Er gloeit een zaadje in mijn hart, de hoop toch bijzonder te zijn ook al lijkt de wereld me niet te willen.

Ik weet niet hoe lang we zo naast elkaar gezeten hebben maar ik denk dat ik naar huis moet gaan. Mama zal wel weer vragen waar ik gezeten heb. Het warme gevoel wordt kouder en mijn buik versteend weer.”

Wordt de oorzaak van Loes’ lichamelijke klachten ontdekt en weet zij te kiezen tussen Arend en Ton? En wat is de rol van de mysterieuze Wolf? Je leest het in Wolf wolf hoe laat is het.

Met Wolf wolf hoe laat is het levert Van de Kerkhof een bijzonder rakend, enigszins filosofisch verhaal af dat heel veel jongeren zal aanspreken en waar zij –geheel of gedeeltelijk- herkenning in zullen vinden. Opgroeiende jongeren die bezig zijn met het ontdekken van hun eigen identiteit.

Wolf wolf hoe laat is het is primair bedoeld voor jongeren vanaf circa 14 jaar. Een moeilijke leeftijd, waarin er enorm veel veranderd. Een leeftijd waarop veel jongeren (onbewust) ervaren dat het leven niet maakbaar is. Jongeren in deze leeftijd worden bovendien geconfronteerd met het feit dat zij moeten passen in een systeem en krijgen zij te maken met onze prestatiegerichte maatschappij. Presteren lijkt een garantie voor geluk. Mogen zijn wie je bent is niet langer vanzelfsprekend.

De belangrijkste drijfveer van Van de Kerkhof is, naast het schrijven van een fijn boek voor deze doelgroep, om jongeren, die het lastig hebben met al die veranderingen in hun leven, een spiegel voor te houden en hen aan te tonen dat zij er mogen zijn.

De auteur

Hanneke van de Kerkhof behaalde haar Bachelor scenografie aan de Academie van Schone Kunsten in Tilburg (NL). Zij werkt al ruim 20 jaar in het theater als freelance Scenografe voor verschillende gezelschappen en werkte mee aan verschillende. Ook van de filmwereld mocht ze proeven als artdirector en setdresser. Naast haar werk als Scenografe staat Van de Kerkhof ook zelf op het toneel. Sinds 2016 is ze een vaste waarde bij het gezelschap Anima Vinctum waar ze ook meeschrijft aan de scenario’s.

Schrijven heeft de laatste jaren een steeds grotere rol gekregen in haar leven. Zo is het virtueel podium ontstaan waar Van de Kerkhof schetsmatig toont wat haar inspireert (www.missbluesky.be). Een gedicht van haar hand is opgenomen in de verhalenbundel -Khebzin- van uitgeverij De wonderschrijverij (2019) en twee van haar teksten hebben de longlist van de debutanten wedstrijd (2020) van Editio gehaald.

Uitvoering

Uitgeverij

ISBN:

Paperback, pagina’s

 

Over Hanneke Tinor-Centi

Hanneke Tinor-Centi (1960), eigenaar van HT-C Communicatie en Marketing, literair agent, boekmarketeer en recensent.

http://ht-c-communicatie.nl/